حضور گسترده مردم در انتخابات
بخشی از بیانات مقام معظم رهبری در مرقد امام (ره) خرداد96 حضرت آیتالله خامنهای با اشاره به انتخابات ریاست جمهوری و حضور گستردهی مردم در انتخابات، گفتند: از یکایک کسانی که به صحنه آمدند و بیش از# 41 میلیون رأی به صندوقها ریختند، از صمیم قلب تشکر میکنم. ایشان، حضور گستردهی مردم در انتخابات را نشانهی «اعتماد عمومی به نظام» و موجب افزایش اعتبار کشور دانستند و افزودند: اکثریت هفتاد و چند درصدی مردم با حضور در انتخابات به نظام جمهوری اسلامی آری گفتند و آن را تأیید کردند و این رأی، در واقع رأی به نظام اسلامی بود. حضرت آیتالله خامنهای خاطرنشان کردند: متأسفانه برخی افراد از روی کجفهمی یا با انگیزههای دیگر، این واقعیت را انکار میکنند و میگویند رأی مردم، ربطی به تأیید نظام اسلامی ندارد، درحالیکه حتی افرادی که ممکن است در دل از نظام گله داشته باشند، با رأی دادن در چارچوب نظام، نشان میدهند که این چارچوب را قبول، و به آن اعتماد دارند و آن را کارآمد میدانند. رهبر انقلاب اسلامی افزودند: شورای نگهبان صحت انتخابات را خوشبختانه اعلام کرد، البته اعلام شد که تخلفاتی در انتخابات انجام گرفته و گزارش این موارد به ما نیز رسید. ایشان با اشاره به اینکه تخلفات در نتیجهی انتخابات هیچ تأثیری نداشته است، گفتند:# تخلف در انتخابات مناسب نظام جمهوری اسلامی نیست و مسئولان باید این موارد را با جدیت دنبال کنند و# متخلفین را مشخص کنند تا در انتخاباتی که ملت ایران در آینده در پیش دارد، چنین تخلفاتی برافتد، زیرا اگر چشم بر تخلف ببندیم و از آن صرفنظر و اغماض کنیم، تخلفات تکرار میشود. حضرت آیتالله خامنهای با تشکر از مسئولان امر اجرا و نظارت در انتخابات، از برخی بداخلاقیهای انجامشده در تبلیغات انتخاباتی انتقاد و خاطرنشان کردند: در تبلیغات و مناظرات حرفهایی زده شد و بداخلاقیهایی انجام گرفت و دستگاههای گوناگون کشور مورد اتهام قرار گرفتند که کارهای خوبی نبود. ایشان افزودند: گذشته، گذشته است و باید به آنچه در انتخابات انجام شد، به چشم اغماض نگاه شود و آن کارها تکرار نشود و ادامه پیدا نکند. رهبر انقلاب اسلامی، همهی ملت را به حلم توصیه کردند و افزودند: چه آن گروهی که نامزد مورد نظرشان رأی آورده و چه آن گروهی که رأی نیاوردهاند، باید از خود ظرفیت و حلم نشان دهند و از بیظرفیتی و بیجنبگی پرهیز کنند. حضرت آیتالله خامنهای خاطرنشان کردند: خوشبختانه امسال آن کسانی که در انتخابات موفق نشدند، از خود ظرفیت نشان دادند، برخلاف سال 88 که عدهای آن مشکلات را برای کشور بهوجود آوردند.

حدیث
پنجشنبه 97/01/16
#حدیث_از_پیامبر_اکرم_صلی_علیه_و_اله
یَقولُ اللّه عَزَّوَجَلَّ إِذ کانَ الغالِبُ عَلَى العَبدِ الاِشتِغالُ بى، جَعَلتُ بُغیَتَهُ وَلَذَّتَهُ فى ذِکرى فَإذا جَعَلتُ بُغیَتَهُ وَلَذَّتَهُ فى ذِکرى عَشَقَنى وَعَشَقتُهُ فَإِذا عَشَقَنى وَعَشَقتُهُ رَفَعتُ الحِجابَ فیما بَینى وَبَینَهُ وَصَیَّرتُ ذلِکَ تَغالُبَاَ عَلَیهِ لایَسهو إِذا سَهَا النّاسُ اُولئِکَ کَلامُهُم کَلامُ النبیاءِ اُولئِکَ البطالُ حَقّا؛
خداى عزوجل مى فرماید: هرگاه یاد من بر بنده ام غالب شود، خواهش و خوشى او را در یاد خود قرار دهم و چون خواهش و خوشى او را در یاد خود قرار دهم عاشق من شود و من نیز عاشق او گردم و چون عاشق یکدیگر شدیم حجاب میان خود و او را بر دارم و عشق خود را بر جان او چیره گردانم، چندان که مانند مردم دچار سهو و غفلت نمى شود، سخن اینان سخن پیامبران است، اینان براستى قهرمانند.(کنزالعمال، ج1، ص433، ح1872)

حدیث
پنجشنبه 97/01/16
#حدیث_از_پیامبر_اکرم_صلی_علیه_و_اله
ما مِن ساعَةٍ تَمُرُّ بِابن آدَمَ لَم یُذکَر اللهُ فیها إلّا حَسِرَ عَلَیها یَومَ القیامَةِ.
هر لحظه ای که بر فرزند آدم بگذرد و او به یاد خدا نباشد روز قیامت حسرتش را خواهد خورد.
(کنز العمال ح1819)

حدیث
پنجشنبه 97/01/16
#حدیث_از_امام_محمد_باقر_علیه_السلام
ذِکرُ اللِّسانِ الحَمدُ وَالثَّناءُ وَ ذِکرُ النَّفسِ الجَهدُ وَالعَناءُ وَذِکرُ الرّوحِ الخَوفُ وَالرَّجاءُ وَذِکرُ القَلبِ الصِّدقُ وَالصَّفاءُ وَذِکرُ العَقلِ التَّعظیمُ وَالحَیاءُ وَذِکرُ المَعرِفَةِ التَّسلیمُ وَالرِّضا وَذِکرُ السِّرِّ الرُّؤیَةُ وَاللِّقاءُ؛
ذکر زبان حمد و ثناء، ذکر نفس سختکوشى و تحمل رنج، ذکر روح بیم و امید، ذکر دل صدق و صفا، ذکر عقل تعظیم و شرم، ذکر معرفت تسلیم و رضا و ذکر باطن مشاهده و لقا است.(مشکاة الانوار، ص 113)

حدیث
پنجشنبه 97/01/16
#حدیث_از_امام_موسی_کاظم_علیه_السلام
لَو رَأیتَ مَسیرَالأجَلِ لَأَلهاکَ عَنِ الأَمل.
تو اگر مسیر مرگ خود را میدیدی مسلماً از هر چه آرزو داشتی چشمپوشی میکردی. (تحفالعقول، ص ٤٢١)

حدیث
پنجشنبه 97/01/16
#حدیث_از_امام_محمد_باقر_علیه_السلام
لَن یَنجُوَ عَنِ المَوتِ غَنِیٌّ بِمالِهِ وَ لا فَقیرٌ لِاِقلالِه.
نه آدم ثروتمند میتواند با مال خود از مرگ رهائی یابد و نه فقیر تنگدست به خاطر بینواییاش راه نجاتی از آن خواهد داشت. (مواعظ صدوق، ص ١٠٣)